گنه کردند گناهی پر ز لذت

چند سالیه یه قرصی به بازار اومده به اسم  دِ مورنینگ اَفتِر(The Morning After) که جوونای مجرد بیشترین مشتری‌شن. صبحِ فردای جنگِ تن به تن. وقتی که بخارات فروکش کرده و خون از اَسافل برگشته به اَعالی. خماری گیلاس قبلش و گیرائی سیگار بعدش پریده و حالا دیگه زمان زمانِ گه خوردم، غلط کردمه.
یه چیزی تو مایه‌های اَفتِر بایت (After Bite) که یه جور ژل آمونیاکیه که بعد از پشه گزیدگی میمالن تا خوب شه. اصن اگه من میخواستم واسه این قرص اسم بذارم حتما میذاشتم همین افتر بایت. برطرف کنندۀ سوزشِ ناشی از گزش. یا شاید اسمشو میذاشتم کنترل زِد (Ctrl+Z). همون که آخرین غلطو راست و ریس یا به عبارتی آندوو (Undo) میکنه و دیگه هیچ ردپایی ازش نمیمونه جز یادش.
این قرص یه جورائی به گذشتۀ نزدیک سفر میکنه، تا خرابکاری حاصل از بی‌دقتی دو بنی بشر رو، آندوو کنه. کاش حالا که به گذشته میره، میتونست دلی که بیخودی آزرده شده، رابطه‌ای که با یه سوءتفاهم تار شده، حرفی که نابجا پرتاب شده، زمانی که وقف بی‌مایه‌ای شده، عشقی که بیخودی خرج شده رو هم آندوو کنه.
چون این قرص، حافظِ پاکی و عصمته، شاید باید اسمشو گذاشت قرصِ گناه شور. شویندۀ لکه‌های‌ ناپاکی که به جان و ایمان آدم می‌چسبه. بخصوص لکۀ دامن. تو تبلیغش هم میشه گفت:

گناه صادقانه‌ترین انتخابِ آدمه، تبلورِ خواستِ آدمه، اصلا خودِ واقعیِ آدمه، پریدن از میان قابِ نبایدها، بی جبر، سرشار از اختیار.
گناه از شما، رفع و رجوع و ماله‌کشی از قرصِ گناه شور.
قرصِ گناه شور، نگهبان دنیا و آخرت شما.

کمپانی سازنده مدعیه این قرص ضریب خطاش پائینه. البته زیاد هم مهم نیست چون بیشتر حرومزاده‌ها ثمرۀ عشقند.


تورنتو - مهر ۱۳۸۹